وبش ( vabac ) م . ع . وبش البعير وبشا ( از باب سمع ) : سياه پوست گرديد آن شتر از خارش و گرى . وبش ( vabec ) و وبشة ( vabecat ) ص . ع . بعير وبش : شتر مبتلا بوبش . و كذلك : ناقة وبشة . وبص ( vabs ) م . ع . وبص البرق و غيره وبصا و وبيصا ( از باب ضرب ) : درخشيد برق و جز آن . و وبص الجرو : چشم گشاد سك بچه . و وبصت الارض : پديدار گرديد نخستين گياه آن زمين . وبص ( vabas ) ا . ع . شادمانى . وبص ( vabas ) م . ع . وبص الفرس وبصا ( از باب سمع ) : شادمان گرديد آن اسب . وبص ( vabes ) ص . ع . فرس وبص : اسب شادمان . وبصان ( vabs n ) و ( vobs n ) ا . ع . ماه ربيع الاخر . وبصة ( vabesat ) ص . ع . مونث وبص . وبط ( vabt ) و ( vabat ) م . ع . وبط وبطا و وبوطا و وباطة ( از باب ضرب ) و وبط وبطا و وباطة ( از باب سمع ) و وبط وبطا و وباطة ( از باب كرم ) : سست شد و سست راى گرديد و ترسو شد . و وبط فلانا ( از باب ضرب ) : افگند فلان را از مرتبه و درجه . و وبط حظه : بهره خسيس داد او را . و وبط الجرح : باز كرد و گشود آن زخم را . و وبط فلانا عن حاجته : بازداشت فلان را از حاجتش . وبغ ( vabq ) م . ع . وبغه وبغا ( از باب ضرب ) : عيب كرد او را و طعنه زد . وبغ ( vabaq ) ا . ع . سبوسه‌سر . و بيمارى كه پشم شتر را بريزاند . وبغ ( vabeq ) ص . ع . رجل وبغ : مردى كه سرش سبوسه‌ناك باشد . و راس وبغ : سر سبوسه‌ناك . وبغة ( vabaqat ) ا . ع . وبغة القوم : فراهم آمد نگاه آن قوم و ميانه آنها . وبق ( vabaq ) م . ع . وبق وبوقا و موبقا و وبقا ( از باب ضرب و سمع و حسب ) : هلاك گرديد . وبل ( vabl ) ا . ع . باران بزرك قطره . وبل ( vabl ) م . ع . و بلت السماء وبلا ( از باب ضرب ) : باران بزرك‌قطره باريد آسمان . و وبل الصيد : سخت راند آن نخجير را . و وبله بالعصا : به چوب زد وى را . و وبل وبلا و وبالة و و بالا و وبولا . ر . و بال . وبل ( vobol ) ع . ج . وبيل . و ج . وبيلة . وبلى ( vabl ) ا . ع . گوسپند و يا شترى كه پس از سخت دوشيدن شير بسيار فرود آرد . وبنة ( vabnat ) ا . ع . گرسنگى و رنج . وبوبة ( vabvabat ) م . ع . وبوب الرجل وبوبة : آماده گرديد آن مرد براى حمله در جنك . وبور ( vobur ) ع . ج . و بر . وبوط ( vobut ) م . ع . وبط وبطا و وبوطا . ر . وبط ( vabt ) و ( vabat ) . وبوق ( vobuq ) م . ع . وبق وبقا و وبوقا . ر . وبق . و بول ( vobul ) م . ع . وبل وبلا و و بالا و وبولا . ر . و بال . و به ( vabh ) ا . ع . زيركى و بزرك منشى . و به ( vabh ) و ( vabah ) م . ع . و به به و له و بها ( از باب ضرب ) : و و به يوبه و بها ( از باب سمع ) : دانست آن را . و و به فلان : تكبر و بزرك منشى نمود فلان . و فلان لا يوبه له و به ( به صيغه مضارع و مجهولا ) : فلان باك ندارد از آن . و انت وبهت به اى باليت ، و المضارع توبه و تيبه . وبئة ( vabe'at ) ص . ع . ارض وبئة : زمين مرگامرگىناك كه در آن و با و طاعون باشد . وبيص ( vabis ) م . ع . وبص وبصا و وبيصا . ر . وبص . وبيصة ( vabisat ) ا . ع . آتش . وبيل ( vabil ) ا - ص . ع . كار سخت و دشوار . يق : ضرب وبيل . و عذاب وبيل . ج : وبل . قوله تعالى : فَأَخَذْناهُ أَخْذاً وَبِيلًا اى شديدا . و نيز وبيل : گران و ناگوارنده . و شاخ نرم . و كدنگ گازر كه جامه را پس از شستن بدان كوبد و جلا دهد . و چراگاه ناگوارنده . و بند هيزم . و عصاى ستبر و كلفت . و چوبى كه بر ناقوس زنند . و رايت ابيلا على وبيل : يعنى پيرى را ديدم بر عصا . وبيلة ( vabilat ) ص . ع . مونث وبيل . و ارض وبيلة : زمين ناگوار چراگاه . ج : وبل . وبيلة ( vabilat ) ا . ع . پشتوارهء هيزم . و عصاى ستبر كلفت . وبيئة ( vabi'at ) ص . ع . ارض وبيئة : زمين مرگامرگىناك كه در آن و با و طاعون باشد .